Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/3596 K.2025/10699

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi ve kadının kabul edilen boşanma davası yönünden, davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından ise kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, velayet, reddedilen tazminat talepleri ve nafaka talepleri, erkek için hükmedilen tazminatlar ve reddedilen ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Taraf vekillerinin karşılıklı boşanma davaları ve fer'ilerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekilinin reddedilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Somut uyuşmazlıkta davalı-karşı davacı kadın, ziynetlerle ilgili iddiasını tanık beyanlarıyla ispatlayamamış olup, bu hususa ilişkin tanık sözleri yeterli değildir. Ne var ki, davalı -karşı davacı kadın karşı dava dilekçesinde ziynetler hakkındaki iddiaları ile ilgili olarak "yemin" deliline dayanmıştır. O halde, davalı-karşı davacı kadına ziynetlerle ilgili iddiaları yönünden, diğer tarafa yemin teklif etme hakkının hatırlatılması, karşı tarafın teklif olunan yemini edaya hazır olduğunu bildirmesi halinde, yemin teklif edilen tarafın usulünce yemine davet edilmesi ve sonucuna göre ziynet alacağı davasının esası hakkında bir hüküm kurulması gerekirken, bu hususta eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.