Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/4009 K.2025/10883

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, kadının davasının reddi ve hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle terk sebebiyle açılmış bir dava bulunmadığından davacıya "müşterek haneden sebep göstermeksizin ayrıldığı ve geri dönmediği" vakıasının kusur olarak yüklenmesinin doğru bulunmadığının ancak Mahkemece yüklenen ve gerçekleştiği anlaşılan diğer kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de davacının tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.