Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/4366 K.2025/11436

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından yetkisizlik kararı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda boşanmaya, evliliğin iptaline veya hakim tarafından mal ayrılığına karar verilmesi durumunda bu davalarda yetkili olan mahkemeleri yetkilidir (4721 sayılı Kanun m. 214/2). Buna göre, mal rejiminin tasfiyesi davalarında yetki, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre değil, özel düzenlemenin yer aldığı Türk Medeni Kanunu'na göre belirlenmelidir.

Bir davada hüküm verilebilmesi, başka bir davaya, idari makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idari makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir (6100 sayılı Kanun m. 165/1)

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince davacı kadın tarafından açılan mal rejiminin tasfiyesine konu davada mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın yetkili Ankara Mahkemelerine gönderilmesine karar verilmiş, davacı kadının yetkisizlik kararının hatalı olduğu gerekçesiyle yaptığı istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Karar, davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamı ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, taraflar arasında önce kadın tarafından Zonguldak ilinde açılan boşanma davası olduğu, boşanma dava dosyasında verilen yetkisizlik kararının da istinaf edildiği ve istinaf incelemesinin henüz sonuçlanmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler dikkate alınarak Mahkemece, boşanma davalarında yetkili olan mahkemenin kesinleşmesinın bekletici sorun yapılıp sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.