Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/4489 K.2025/11145

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi ve davanın reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince erkeğin boşanma davasının reddine karar verilmiş, kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı erkek vekili tarafından yukarıda belirtildiği şekilde temyiz edilmiştir.

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince yapılan değerlendirmede "... davalı tanığı ...

E, davacı erkeği iş yerinden başka bir kadınla çarşıda ve cafede defalarca gördüğünü beyan ederek davacı erkeğin sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği... boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığının kanıtlanması gerekmekte olup, davacının davasını kanıtlayamadığı, iş bu davaya konu olaylarda davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmediği, davacı yararına boşanma şartlarının oluşmadığı..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve İlk Derece Mahkemesince davacı erkeğe sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği vakıası kusur olarak yüklenmiş ise de;

taraf tanıklarının bu hususu doğrular görgüye dayalı somut beyanlarının bulunmadığının ve bu iddiaları destekler başka bir delilin de mevcut olmadığının, bu haliyle sabit olmayan söz konusu eylemin erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin ve çıkarılması gerektiğinin, davalı kadına yüklenebilecek herhangi bir kusurun da ispat edilemediğinin anlaşılmasına göre; dosya kapsamından davanın, davacı erkek tarafından davalı kadına yüklenecek kusurlu bir davranışın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden sonucu itibarıyla doğru bulunan İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmü gereğidir.