Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/453 K.2025/7167

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- davalı kadın vekili tarafından ve davalı- davacı erkek vekili tarafından davalarının reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda, İlk Derece Mahkemesince her iki davanında kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince taraflar arasında geçen tartışmadan sonra tarafların barıştığının tanık beyanları ile sabit olduğu gerekçesi ile her iki boşanma davasının reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, tanık beyanlarında yer alan sair vakıalardan sonra evlilik birliğinin devam ettiği, tarafların birbirini affettiği, en azından yaşanılanları hoşgörü ile karşıladığı anlaşılamamaktadır.

O halde Mahkemece yapılacak iş, tanıkların tekrar dinlenerek, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tarafların kusurlu davranışları konusunda tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olup olmadığı, yaşanan olaylardan sonra tarafların birbirlerini affederek veya en azından yaşanılanları hoşgörü ile karşılayarak evliliğe devam edip etmediklerinin açık şekilde sorularak sonuca göre karar verilmesinden ibarettir.

Açıklandığı şekilde tanık beyanları alınarak karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.