Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/4634 K.2025/10828

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı kadın vekili tarafından boşanma ve ziynet alacağı talebiyle dava açıldığı, kadının 03.09.2024 tarihli dilekçesi ile davasını geri aldığı, erkek vekilinin ise 14.01.2025 tarihli duruşmada davanın geri alınmasına muvafakat ettiği görülmüştür. İlk Derece Mahkemesince davanın geri alınması nedeniyle açılmamış sayılmasına ve kadın aleyhine boşanma davası ile ziynet alacağı talebi yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmiştir. Kadın vekilinin, vekalet ücreti yönünden istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir.

Taraf beyanları ve yargılama sırasında sunulan dilekçe içeriklerinden anlaşılacağı üzere kadının beyanının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 123 üncü maddesi kapsamında davanın geri alınması istemi niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. 6100 sayılı Kanun’un “Davanın geri alınması” başlıklı 123 üncü maddesi "Davacı, hüküm kesinleşinceye kadar, ancak davalının açık rızası ile davasını geri alabilir. Bu takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilir" hükmünü içermektedir.

6100 sayılı Kanun’un 323. maddesinin 1. fıkrasının (ğ) bendinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereği takdir olunacak vekalet ücreti, yargılama giderlerinden sayılmış; 326 ncı maddesinde, kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği, 330 uncu maddesinde vekil ile takip edilen davalarda mahkemece, kanuna göre takdir olunacak vekâlet ücretinin taraf lehine hükmedileceği, 332 nci maddesinde ise yargılama giderlerine Mahkemece re’sen hükmedileceği düzenlenmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, davalı erkeğin kendisini vekille temsil edildiği ve davanın da açılmamış sayılmasına karar verildiğine göre davalı erkek lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacı kadın vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde değildir.

Ancak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin görevsizlik, yetkisizlik, dava ön şartlarının yokluğu veya husumet nedeniyle davanın reddinde, davanın nakli ve açılmamış sayılmasında ücret başlıklı 7 nci maddesinde "(1) Ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar; davanın nakli, davanın açılmamış sayılması yahut görevsizlik veya yetkisizlik kararı verildikten sonra başka bir mahkemede yargılamaya devam edilmemesi durumunda bu Tarifede yazılı ücretin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra karar verilmesi durumunda tamamına hükmolunur. Şu kadar ki davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücreti, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez... şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda; ön inceleme tutanağı imzalanmadan önce davacı kadın tarafından dosyaya sunulan 09.05.2024 tarihli dilekçesi ile davanın geri alındığı, yine duruşmada ön inceleme tutanağı imzalanmadan erkek vekilinin davanın geri alınmasına muvafakat ettiği anlaşılmıştır. Bu durumda boşanma davası yönünden erkek lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7 nci madesinin birinci fıkrası gereğince maktu vekâlet ücretinin yarısına hükmedilmesi gerekirken, davalı erkek lehine tam vekalet ücretine karar verilmiş olması;

Davacı kadının ziynet alacağı davası yönünden ise dava değeri olan 201.000,00 TL üzerinden hesaplanacak nispi vekâlet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7 nci madesinin birinci fıkrası gereğince yarısına hükmedilmesi gerekirken, davalı erkek lehine tam vekalet ücretine karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru bulunan İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.