Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/4890 K.2025/11896

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı karşı davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, reddedilen yoksulluk nafakası talebi, iştirak nafakası miktarı ve erkek lehine takdir edilen vekâlet ücreti yönünden; davalı karşı davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, hükmedilen tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri ve iştirak nafakası miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı karşı davacı erkeğin tüm, davacı karşı davalı kadının aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesine göre, boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz.

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde kadının düzenli bir işinin ve gelirinin olması nedeniyle yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiş ise de, dosyanın tetkikinden, kadının gündelik temizlik işlerine gittiği ve sandalye imalatı yapan işyerinde parça başı ücret aldığı,

bu haliyle düzenli ve sürekli gelirinin bulunmadığı göz önüne alındığında kadının boşanma nedeniyle yoksulluğa düşeceğinin anlaşılması karşısında, kadının yoksulluk nafakası talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi ile talebin reddine karar verilmesi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.