Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/5011 K.2025/12037

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından aynen iade hakkını kullanıp kullanmayacağının sorulmaması, güncel tarihe göre yeniden değerlendirme yapılmaması ve reddedilen iki adet bilezik yönünden, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak ise ziynet alacağının kabul edilen kısmı yönünde temyiz edilmekle; miktar yönünden duruşma talebinin reddine karar verilecek, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden dosya üzerinden yapılan ön inceleme sonucunda;

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kaldırma kararından sonra yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmiştir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre kabul edilen ve reddedilen, temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olarak belirlenen 544.470,00 TL’nin altında kalmaktadır. Bu nedenle tarafların ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin ayrı ayrı reddine, karar vermek gerekmiştir.