Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/5092 K.2025/11571

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, kadın lehine maddî ve manevî tazminata ve nafakaya hükmedilmesi, karşı davada reddedilen maddî ve manevî tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davalı-karşı davacı erkeğe yüklenen ''eşini kayınvalide ile birlikte yaşamaya zorladığı'' vakıasına kadın tarafından usulune uygun olarak dilekçeler teatisi aşamasında dayanılmadığının,

dayanılmayan vakıanın kusur olarak yüklenilmesinin mümkün olmadığının ancak Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre yine de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.