Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/5165 K.2025/7625

Taraflar arasında görülen boşanma davasının yargılaması sonunda Mahkemece verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Taraflar arasındaki davanın yargılaması sonunda Mahkemenin 30.12.2002 tarihli ve 2002/38 Esas, 2002/879 Karar sayılı kararı ile tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmiştir. Davacı erkek kararı yirmi üç yıl sonra tebliğe çıkarmış ve davalı kadın vekili süresi içerisinde temyiz başvurusunda bulunmuştur. Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde tarafların Mahkeme kararından sonra bir araya gelerek evlilik birliğini sürdürdüklerini belirtmiştir.

Mahkeme kararının yirmi üç yıl gibi uzun bir süre geçtikten sonra tebliğe çıkarılması 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırıdır ve "hakkın kötüye kullanılması" niteliğindedir. 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinde belirtildiği gibi bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz. Gerçekleşen bu durum karşısında, anlaşmalı boşanma iradesinin samimi olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.