KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2025/5171 E., 2025/7791 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2025
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/108 E., 2024/3144 K.
- Dava türü
- Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi
- İlk derece mahkemesi
- Saray (Tekirdağ) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/402 E., 2023/72 K.
Karar Metni
376 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki nüfus kayıtlarının düzeltilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 07.01.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
Ek karar ve asıl karar bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Temyiz istemi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi gereğince kesin olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 07.01.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.
Soybağına ilişkin sonuçlar doğuran davalar hariç olmak üzere, nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Nüfus davalarında verilen kararın sonuçlarının soybağını etkilememesi halinde temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Dosya içeriğine göre, dava nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olup, verilen kararın soybağına ilişkin sonuçlar doğurduğu tartışmasızdır. Bu nedenle kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesine aykırı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda temyiz dilekçesinin kesinlik sebebiyle reddine ilişkin ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla; 07.01.2025 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılması gerekmiştir.
2.Bölge Adliye Mahkemesinin asıl kararına yönelik itirazlarının incelenmesine gelince;
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/5171, K. 2025/7791, 24 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama