Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/5443 K.2026/277

Taraflar arasında görülen anlaşmalı boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına karar verilmiş, kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 12.02.2025 tarihli ek kararı ile tarafların istinaf isteminden feragat ettikleri gerekçesiyle davalı kadın vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Ek karar davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince ek karara yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesinin 12.02.2025 tarihli ek kararının kaldırılmasına, asıl karara yönelik istinaf talebinin ise esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda Bölge Adliye Mahkemesince, ek karar kaldırılarak asıl karar yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmişse de. İlk Derece Mahkemesi tarafından, davalı kadın vekilinin istinaf dilekçesinin reddine dair verilen karar kaldırıldığına göre İlk Derece Mahkemesi tarafından tarafların boşanmalarına ilişkin verilen hüküm henüz kesinleşmemiştir.

Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki, diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmadığından bu halde anlaşmalı boşanma davasının "çekişmeli boşanma" olarak görülmesi gerekmektedir.

O halde Mahkemece, yargılamaya devamla gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.