Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/5545 K.2026/159

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine kabul edilen nafaka ve tazminatlar ile miktarları yönünden; davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından ise asıl davanın kabulü yönünden temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı- karşı davacı kadın vekilinin tüm, davacı- karşı davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesinin birinci fıkrasına göre boşanma yönünden yoksulluğa düşecek taraf kusuru daha ağır olmamak koşulu ile diğer taraftan mali gücü oranında süresiz nafaka isteyebilir.Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için nafaka talep edenin boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin belirlenmesi gerekir.

İlk Derece Mahkemesince yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırması tutanaklarında, kadının işçi olarak çalıştığı, gelirinin asgari ücret olduğu, oğluna ait evde oturduğu. erkeğin emekli olduğu, kira ödediği, dosya arasındaki kayıtlarda adına kayıtlı bir taşınmaz bulunduğu tespit edilmiştir.

Dosya arasında bulunan taraflara ait SGK hizmet dökümü raporu incelendiğinde; kadının özel bir şirkette çalıştığı, asgari ücretin üzerinde gelir elde ettiği, erkeğin de özel bir şirkette çalıştığı, asgari ücretin üzerinde gelir elde ettiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alındığında kadının boşanma ile yoksulluğa düşeceği kabul edilerek kadın lehine yoksulluk nafakasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin yoksuluk nafakası yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Mahkemece tarafların dosya içerisindeki sosyal ekonomik durumları değerlendirilerek kadının yoksulluk nafakası isteminin kısmen kabulüne hükmedilmiş ise de; dosyanın incelenmesinde davalı- karşı davacı kadının dava açıldıktan sonra düzenli ve sürekli gelir getiren sigortalı bir işte çalışmaya başladığı, bu nedenle boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşıldığından kadının yasal koşulları oluşmayan yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde isteğin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.