Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/5677 K.2025/11613

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, davanın kabulü, kadın lehine hükmedilen maddî tazminat ile yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince davalı erkeğe, "davacının müşterek çocukları ... ile arasında ciddi bir tartışma yaşandığı, bu tartışmada eşini yalnız bırakarak,

davacıya "kendi sıçtığın çocukla ilgilenmiyorsan ben ne yapayım" şeklinde beyanda bulunduğu" ve "davalının barışma girişiminde bulunduğu ancak davacı kabul etmeyince kapının kilidini değiştirdiği" vakıaları kusur olarak yüklenmiş ise de;

bu vakıalara davacı kadın tarafından dilekçeler aşamasında usulüne uygun olarak dayanılmadığının, bu nedenle usulünce dayanılmayan bu vakıaların erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, ancak kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurları uyarınca boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de davalı erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkeğin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.