Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/6241 K.2026/843

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı karşı davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, lehine hükmedilen nafakalar ile manevî tazminat miktarları yönünden; davacı karşı davalı erkek vekili tarafından ise; kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, velayet, çocuklar için hükmedilen tedbir ve iştirak nafakaları, kadın lehine hükmedilen tedbir, yoksulluk nafakaları, maddî ve manevî tazminatlar ve erkeğin reddedilen tedbir nafakası istemi yönünden temyiz edilmekle;

kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğe yüklenen ''müşterek konutu terk ettiği'' vakıasının somut olayda kadın tarafından terk hukuki nedenine dayalı olarak açılan bir dava bulunmadığından erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurları uyarınca erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.