Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/6425 K.2025/9128

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılar ............. ve .... vekili tarafından yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava nüfus kayıtlarının düzeltilmesi davasıdır. İlk Derece Mahkemesince Adli Tıp Kurumundan alınan rapor ile davalılar ... ve ... annesinin davalı ... olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davalılar ..., ...,..........................., ..., ..., ..., ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Bu karara karşı davalılar...........................ve ...... vekili tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir. Bu karara karşı davalılar ....... ... ... ve .....hat vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi ile yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınacağı, aleyhine hüküm verilenlerin birden fazla olması halinde yargılama giderlerinin bunlar arasında paylaştırabileceği veya müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilebileceği hükmü de gözetilerek yargılama gideri ve vekâlet ücretinden davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olmaları gerekmektedir.

Davalı biyolojik anne ... 'nin hayatta olması sebebi ile mirasçılarının davalı olarak davaya dahil edilmesi yersizdir. Fakat bu husus açıkça temyiz sebebi yapılmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Hal böyle iken davalı ..., .., .... husumet yöneltilemeyeceğinden adı geçen davalıların yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.