Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/6675 K.2025/9560

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek vekili tarafından her iki dava ve fer'îleri yönünden; davacı-davalı kadın vekili tarafından ise yoksulluk nafakası talebinin reddi ve tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Taraflarca açılan karşılıklı boşanma davalarında İlk Derece Mahkemesince ilk kararda ''davalı-davacı erkeğin annesinin davacı-davalı gelini ile çok uğraştığı, üzerinde baskı kurmaya çalıştığı, muskalar yaptırdığı, su vb. Maddeleri okutup taraflara içirmeye çalıştığı, muskaları evlerine yerleştirdiği, gelinine deli muamelesi yaptığı, erkeğin eşini ailesine karşı savunmadığı, aile birliği ve bütünlüğünü koruyamadığı, davacı-davalı kadının ise aile içinde yaşanan her şeyi anında ailesine yetiştirdiği,

ailesi ve akrabalarının da kadını daha da dolduruşa getirerek evlilik birliğinin bozulmasında etken rol oynadıkları, dolayısıyla kadının aile içinde yaşanan olayları dışarıya yansıtmakla evlilik birliğinin bozulmasına yol açtığı ancak erkeğe göre daha hafif kusurlu olduğu'' gerekçesi ile davacı-davalı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı-davacı erkeğin davasının reddine, kadın yararına dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş, karar sadece davalı-davacı erkek vekilince istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince gerekçe-hüküm çelişkisi olduğu,

kararın yeterli gerekçeden yoksun olduğu ve kadın yönünden vesayet araştırması yapılması gerektiği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş, bunun üzerine İlk Derece Mahkemesince tekrar yapılan yargılama sonrasında '' davalı-davacı erkeğin annesinin davacı-davalı gelini ile çok uğraştığı, üzerinde baskı kurmaya çalıştığı, muskalar yaptırdığı, su vb. Maddeleri okutup taraflara içirmeye çalıştığı, muskaları evlerine yerleştirdiği, gelinine deli muamelesi yaptığı, erkeğin eşini ailesine karşı savunmadığı, aile birliği ve bütünlüğünü koruyamadığı, davacı-davalı kadının ise herhangi bir kusurunun olmadığı,

erkeğin ağır kusurlu'' olduğu gerekçesi ile davacı-davalı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı-davacı erkeğin davasının reddine, kadın yararına dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile 35.000,00 TL maddî, 35.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş, karar her iki taraf vekilince istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yukarıda belirtilen sebeplerle temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen ilk karar sadece davalı-davacı erkek vekilince istinaf edilmiştir.

Dolayısıyla bu kararda davacı-davalı kadına yüklenen kusur (davacı-davalı kadının ise aile içinde yaşanan her şeyi anında ailesine yetiştirdiği, ailesi ve akrabalarının da kadını daha da dolduruşa getirerek evlilik birliğinin bozulmasında etken rol oynadıkları, dolayısıyla kadının aile içinde yaşanan olayları dışarıya yansıtmakla evlilik birliğinin bozulmasına yol açtığı) ve tazminat miktarları erkek yönünden usuli kazanılmış hak teşkil etmiştir.

Bu nedenle davalı-davacı erkeğin boşanma davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, kadının kusurunun olmadığının belirtilerek davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca ilk kararda kadın yararına 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmişken, kadının istinaf talebi olmamasına rağmen İlk Derece Mahkemesince verilen ikinci kararda miktarların arttırılarak kadın yararına 35.000,00 TL maddî, 35.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.