KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2025/7710 E., 2026/1297 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Sayısı
- 2018/882 E., 2020/82 K.
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından vekalet ücreti yönünden; davalı ... vekili tarafından ise duruşma istemli olarak tamamı yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 09.02.2026 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.
Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davalı ... ve karşı taraf temyiz eden davacı ... vekilleri Avukat ... ve Avukat ...geldiler. Başka gelen olmadı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
2.Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326 ncı maddesi gereğince yargılama gideri aleyhine hüküm verilen taraftan alınır. Aynı Kanun'un 323/1-ğ maddesi gereğince ise vekâlet ücreti de yargılama giderlerindendir. Somut uyuşmazlıkta davanın kabulüne karar verildiğine göre, kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu konuda karar verilmemesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/7710, K. 2026/1297, 9 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama