KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2025/8514 E., 2025/9008 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ekim 2025
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/245 E., 2023/486 K.
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki boşanma davasının bozma kararı sonrası yargılaması sonunda Mahkeme tarafından verilen ve yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından aleyhe hükmedilen vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Taraflar arasındaki boşanma davasının yargılaması sonunda Mahkemenin 17.05.2022 tarih ve 2021/475 Esas, 2022/71 Karar sayılı kararına karşı davalı kadın vekili tarafından maddî tazminat miktarı yönünden temyize başvurulmuş ve Dairenin 17.05.2022 tarih ve 2022/3374 Esas, 2022/4572 Karar sayılı kararı ile hükmün kadın yararına hükmedilen maddî tazminatın az olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmasına karar veren Mahkeme maddî tazminat yönünden yeniden hüküm kurmuş ve davacı erkek yararına vekâlet ücretine hükmetmiştir. Davalı kadın vekili hükmü aleyhe hükmedilen vekâlet ücreti yönünden temyiz etmiştir.
Boşanma davalarında vekâlet ücreti davanın kabul edilmesi veya reddedilmesi durumuna göre takdir edilir; tarafların kusur durumu, boşanmanın fer'îsi niteliğindeki nafaka ve tazminat taleplerinin kısmen veya tamamen kabulü ya da reddi halinde bunlar için ayrıca vekâlet ücretine hükmedilemez. Somut olayda, boşanma kararı Dairenin 17.05.2022 tarihli bozma kararından önce kesinleşmiştir; bozma sadece boşanmanın fer'îsi olan maddî tazminatın miktarına yöneliktir.
Bu itibarla, bozma kararı sonrası boşanmanın fer'îsi yönünden kurulan hükümde boşanmanın ve vekâlet ücretine yönelik hükmün kesinleştiği dikkate alınmadan kadın aleyhine yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/8514, K. 2025/9008, 20 Ekim 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama