KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2025/8789 E., 2025/11377 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2025
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2009/123 E., 2009/305 K.
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Dairemizin 07.05.2025 gün ve 2025/2467 Esas, 2025/4714 Karar sayılı ilamına karşı davacı tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmakla, kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Davacı tarafından açılan davada Mahkemece verilen hüküm davalının temyiz başvurusu üzerine, davalı tarafından boşanma kararı verilmesinden sonra davacı ile aynı çatı altında birlikte yaşamaya devam ettikleri ve ortada gerçek anlamda bir boşanma olmadığı ileri sürülmekle, kararın verilmesinden sonra uzun süre tarafların birlikte yaşamaya devam etmeleri olgusunun gösterilecek deliller toplanıp birlikte değerlendirilmek suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile Dairemizin 07.05.2025 tarihli kararı ile bozulmuş ise de;
bu kez yapılan incelemede davalının karardan sonra davacı ile aynı çatı altında birlikte yaşamaya devam ettikleri yönünden bir iddia ve kanıtının bulunmadığı anlaşılmıştır. Ne var ki bu husus ilk inceleme sırasında gözden kaçırıldığından davacının karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 07.05.2025 gün ve 2025/2467 Esas, 2025/4714 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılması gerekmiştir.
Bu durumda temyizen incelenen kararın; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla davalı kadın tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/8789, K. 2025/11377, 17 Aralık 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama