KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2025/910 E., 2025/7590 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/701 E., 2024/2111 K.
- İlk derece mahkemesi
- Karacabey 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/201 E., 2023/291 K.
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın mirasçıları ve davalı-karşı davacı erkek tarafından boşanma kararının kesinleşmediği yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, gereği düşünüldü:
1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı-davacı erkek vekiline 12.11.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; davalı-davacı erkek tarafından temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 18.12.2024 tarihinde verilmiştir. Bu durumda erkeğin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2.Davacı-karşı davalı kadın mirasçılarının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı kadın mirasçıları tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/910, K. 2025/7590, 22 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama