Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2026/101 K.2026/2024

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı ... tarafından davanın kabulü ve iştirak nafakasına hükmedilmesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ...'ın aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince, kayyım tarafından çocuk lehine açılan babalık ve iştirak nafakası talepli davanın kısmen kabulüne karar verilerek, davalı ...'ın, davacı ...'in babası olduğunun tespitine ve "Müşterek çocuk ... için dava tarihinden reşit olduğu 13.08.2023 tarihine kadar geçerli olmak üzere aylık 1.500,00 TL iştirak nafakası hükmedilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" şeklinde hüküm kurulmuştur. Yargılama esnasında davacı 13.08.2023 tarihinde ergin olmuştur. Davalı ...'ın istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; Mahkemece dava tarihinden, davacı ...'in ergin olduğu tarih olan 13.08.2023 tarihine kadar tedbir nafakasına hükmedilmesi; davacının ergin olmasıyla birlikte iştirak nafakası talebi yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken bu husus atlanarak dava tarihinden davacının ergin olduğu tarihe kadar iştirak nafakasına hükmedilmesine ilişkin hüküm tesisi hatalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.