Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2015/1353 K.2015/4828

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 27.03.2007 olarak gösterilmesi yerine bütün suç tarihlerinin yazılması mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B-Sanıklar M.. K.. ve M.. Z.. hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 27.03.2007 olarak gösterilmesi yerine bütün suç tarihlerinin yazılması mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Hükmolunan hapis cezasının süresine göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1, 1412 sayılı

CMUK'nın 318 ve CMK'nın 299. maddeleri uyarınca sanık Metin müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 5 ve 53. maddeleri ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 1. maddesi hükmü gereğince sanıklar hakkında 2918 sayılı Kanun'un 119. maddesinin uygulanmasına imkan bulunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sürücü belgesinin geri alınması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması, suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C-Sanıklar Mehmet Fıstıkçı, M.. T.., M.. K.., İ.. A.., N.. D.., İ.. O.., Ş.. A.. ve H.. K.. hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde:

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610-2014/512-2013/841-2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adli arama kararı alınmasını gerektiren olayda arama kararı alınmadan arama yapılması hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan ve suçun maddi konusunu oluşturan deliller ya da suçun maddi konusu "hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş" olacağından, ikrar bulunsa bile Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Oluş ve dosya içeriğine göre, iletişimin tespiti çalışmaları sırasında sanık M.. K..'un 09.03.2007 tarihinde, sanık İ.. O..'nun ise 26.03.2007 tarihinde uyuşturucu madde nakledeceklerinin tespit edilmesi üzerine sanıkların çantalarında CMK'nın 116-117 ve 119. maddelerine uygun şekilde "adli arama kararı" veya “yazılı adli arama emri” alınmadan yapılan aramada, sanık M.. K..'un çantasından 1508,5 gram esrar, sanık İ..

O..'nun çantasından 1075 gram esrar ele geçirildiği anlaşılmakla, sanıkların çantalarında yapılan hukuka aykırı arama sonucu ele geçirilen uyuşturucu maddenin, “suçun maddi konusu” ve “suçun delili” olarak hükme esas alınamayacağı gözetilerek, somut olayda suçun maddi konusu bulunmadığından, sanık M.. K..'un gerçekleştirdiği eylemle bağlantıları olduğu belirlenen sanıklar İ.. A.., Ş.. A.., sanık İ..

O..'nun gerçekleştirdiği eylemle bağlantısı olduğu belirlenen sanıklar M.F., M.. T.., N.. D.. ve H.. K..'a atılı suçun unsurları oluşmadığından, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, TCK'nın 188/3. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a) Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılması zorunluluk bulunması,

b)5237 sayılı TCK'nın 5 ve 53. maddeleri ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 1. maddesi hükmü gereğince sanıklar İlyas ve Nuri hakkında 2918 sayılı Kanun'un 119. maddesinin uygulanmasına olanak bulunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,