KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2015/15889 E., 2016/1487 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2016
- Mahkeme
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
230 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığın üzerinden ele geçirilen 830 TL, 65 Euro ve 400 dolar paranın uyuşturucu satışından elde edildiğine ilişkin kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,
2-....Müdürlüğü'nce suç konusu maddelerden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
1-Hüküm fıkrasının TCK'nın 55. maddesinin uygulandığı bölümdeki "TCK'nın 55.maddesi uyarınca müsaderesine," ibaresinin çıkartılıp yerine "uyuşturucu madde satışından elde edildiğine ilişkin kesin ve yeterli delil bulunmadığından, sanık...'a iadesine" ibaresinin yazılması,
2-TCK'nın 54.maddesinin uygulandığı bölümde yer alan "kokainin" kelimesinden sonra gelmek üzere "ve ...Müdürlüğü'nce suç konusu maddelerden alınan şahit numunelerin" ibaresinin yazılması,
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2015/15889, K. 2016/1487, 15 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama