Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2015/8696 K.2017/6997

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, haklarında verilen beraat kararı kesinleşen ... ve ... ile birlikte esrar maddesini Tarsus ilçesinden satın alarak, yerleşim yerlerinin bulunduğu Niğde iline döndükleri sırada, Tarsus ilçesinde devriye görevini ifa eden güvenlik güçlerini görünce kaçmaya başladığı,

kaçarken yere attığı poşet içinde net 4,75 gram esrarın ele geçirildiği olayda, suç konusu uyuşturucu maddenin miktarı,ele geçiriliş biçimi, ele geçen madde miktarının kişisel kullanma sınırı içinde kaldığı sanığın savunmasının aksine, uyuşturucu maddeyi başkası için temin ettiğine ve ticaret için bulundurduğuna ilişkin, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” yerine “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a) Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nce suça konu uyuşturucu maddeden alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, sanığın bu hakları kullanmaktan yoksunluğunun; (3) numaralı fıkra gereğince sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi ayrıca hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,