Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2015/9747 K.2018/2038

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Sanıkların üzerinden ele geçirilen 170 TL'nin, 10 TL'sinin temyiz dışı sanık ...'a yapılan uyuşturucu madde satışından elde edildiği, ancak geriye kalan 160 TL'nin uyuşturucu madde ticareti suçunun işlenmesi ile elde edildiğine ilişkin kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

2-)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-)Hüküm fıkrasının kazanç müsaderesine ilişkin bölümünün çıkarılması ve yerine "Adli Emanetin 2011/5400 sırasında kayıtlı 170 TL'nin 10 TL'lik kısmının suçun işlenmesi ile elde edildiği anlaşılmakla, TCK'nın 55. maddesi gereğince MÜSADERESİNE, geriye kalan 160 TL'nin ise uyuşturucu madde ticareti suçunun işlenmesi ile elde edildiğine ilişkin kesin delil bulunmadığından İADESİNE" ibaresinin eklenmesi,