Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2016/2120 K.2017/1710

2-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1-Uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre,

Suçun unsurlarına, sübuta, lehe hükümlere, vesaireye ilişkin sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİ, ancak;

İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı'nca suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olduğundan, temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle hükmün CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, tekrar yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı'nca suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin TCK 54/4 maddesi gereğince müsaderesine" cümlesi yazılarak diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olarak kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede:

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır" hükmü gereğince sanığa Karşıyaka Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün 05.02.2015 tarihli uyarı davetnamesi ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu; ancak sanığın yasal sürede müracaat etmemesi üzerine,

sanığa tekrar yeni bir süre verilerek başvuru yapması konusunda ihtarat gönderilmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın ilk ihtarata uymamasının, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,