Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2016/217 K.2019/3771

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Dosya kapsamından kovuşturma aşamasında tanık sıfatı ile beyanına başvurulan ve hüküm ile birlikte hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan suç duyurusunda bulunulmasına karar verilen ...'ün, 23/12/2013 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, ...'ün, 5271 sayılı CMK'nın 260-263. maddelerinde belirtilen temyiz yoluna başvurma hakkı bulunan kişilerden olmayıp, sanık ... hakkındaki hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, sanık müdafiinin temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılan incelemede:

Dosya kapsamına göre, sanık ...’in, mahkemeye sunduğu 24/07/2013 tarihli dilekçesinde ve mahkeme huzurundaki savunmasında, “kendisine ait dorseye, kayınbiraderi ...’ün uyuşturucu nitelikte olduğunu bilmediği eşyaları yerleştirdiğini” beyan etmesi ve Adana İl Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü’nün 23/08/2013 tarihli uzmanlık raporu ile uyuşturucu maddelerin sarılı olduğu siyah poşetlerin yüzeyinde bulunan 5 adet parmak izinin ...’ün parmak izleri ile tam uyduğunun tespit edilmesi üzerine,

... hakkında kovuşturma aşamasında suç duyurusunda bulunulması ve açılan soruşturmanın sonucunun beklenmesi gerekirken, ...’ün tanık sıfatı ile beyanının alınması ile yetinilerek, sanık ... hakkında, beyanı ile suç ortağının ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği gerekçesi ile etkin pişmanlık hükümlerini düzenleyen TCK’ nın 192/3. maddesi uyarınca indirim uygulanması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri ve aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

2-Hüküm fıkrasının uyuşturucu maddelerin müsaderesi ile ilgili bölümünde yer alan “uyuşturucu maddenin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce alınan tanık numunenin” ibaresinin eklenmesi,