Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2016/2274 K.2017/2307

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre, tanık ...' nin kendisinden ele geçen esrarı, "sanıktan temin ettiğine" dair soyut beyanı dışında ve sanıkta ele geçen net. 0.25 gram esrarı kullanma dışında bir amaçla bulundurduğuna ilişkin sanık aleyhine delil bulunmadığı aşamada; sanığın, "esrarı ... kendisinin verdiğini" söyleyerek, kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardımda bulunduğu anlaşıldığı halde; sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayin edilmesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

3- Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu maddeden alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,