Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2016/2941 K.2017/1512

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Temyiz incelemesi müdafilerinin süresindeki istekleri nedeniyle ... ve ... hakkında duruşmalı olarak, ... müdafiinin süresinden sonra talepte bulunması ve başkaca duruşma talebi bulunmaması nedeniyle diğer sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapılmıştır.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin; sanıklar ..., ... ve ... yönünden 11/07/2014 olarak, sanık ... yönünden 22/08/2014, 24/08/2014, 26/08/2014, 30/08/2014, 21/11/2014, sanık ... yönünden 15/08/2014, 19/08/2014, 21/08/2014, 23/08/2014, 27/08/2014, sanık ... yönünden 15/08/2014, sanık ... yönünden 16/08/2014, 17/08/2014, 19/08/2014, 21/08/2014, 31/08/2014, 13/09/2014, 31/10/2014, sanık ... yönünden 15/08/2014, 17/08/2014, 20/08/2014, 23/08/2014, 26/08/2014, sanık ... yönünden 06/08/2014, 13/08/2014, sanık ... yönünden 11/09/2014, sanık ... yönünden 11/09/2014, 26/09/2014, sanık ... yönünden 11/09/2014, 27/09/2014, 16/10/2014,

sanık ... yönünden 25/11/2014 olarak gösterilmesi gerekirken, sanık ayrımı yapılmaksızın 2014 yılı olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir. .

A- Sanıklar ...,... ve .. hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafileri ile sanıklar ..., ...ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın 15/08/2014 tarihindeki eylemi TCK'nın 37. maddesi uyarınca diğer sanık ... ile birlikte "fail" sıfatıyla gerçekleştiren kişi olduğu gözetilmeden, TCK'nın 39. maddesi gereğince yardım eden sıfatındaki kişi olarak nitelendirilerek eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri ve aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tekerrüre esas alınan Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/26 esas ve 2014/300 karar sayılı hükmünün, suç tarihi 15.08.2014 tarihinden sonra 26.09.2014 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ancak Yalova 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 23/12/2013 tarihinde 2013/700 esas ve 2013/1137 karar sayılı hapisten çevrilen 3.000,00 TL adli para cezası nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi ve eksikliğin giderilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasının sanık hakkındaki bölümünün (d) paragrafında bulunan “Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/26 esas 2014/300 karar sayılı ilamı ile sanığa TCK 265/1,62 maddeleri uyarınca neticeten verilen 3.000 TL adli para cezasının 26/09/2014 tarihinde” ibaresinin çıkarılarak yerine “ Yalova 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/700 esas 2013/1137 karar sayılı ilamı ile sanığa 6136 sayılı Kanun'un 15. maddesinin 1. fıkrası uyarınca neticeten verilen 3.000 TL adli para cezasının 31/12/2013 tarihinde’’ ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 25/11/2014 tarihinde sanık ...’ın ev aramasından ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddelerin miktarına bağlı olarak önemi ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı nedeniyle, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini yerinde ise de; TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ile 3. maddesinde öngörülen orantılılık ilkesine aykırı şekilde, alt sınır fazla aşılarak 15 yıl olarak belirlenmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/05/2015 tarih, 2014/10-454 esas ve 2015/156 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, gizli soruşturmacı tarafından sanıklardan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım -satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ‘’ eylem sayısı ‘’ gerekçe gösterilerek ve sanıklardan ele geçirilen uyuşturucuların miktarı da dikkate alınmadan, TCK’nın 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ile 61. maddesindeki ölçütlere aykırı olarak, alt sınır fazla aşılarak temel hapis cezasının 15’er yıl olarak belirlenmesi,

3- Sanık ...’ın tekerrüre esas alınan Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 28/11/2013 tarihinde, 2013/1010 esas ve 2014/165 karar sayılı ilamı ile verilen 6000 TL adli para cezası ile sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Pendik 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/109 esas ve 2011/829 karar sayılı ilamı ile verilen 6.000 TL adli para cezası, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olup; sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 6545 sayılı Kanunla değişik 191. maddesinde düzenlenmesi ve koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınmasına imkan bulunmayan cezasının tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile sanıklar ...’ın temyiz itirazları ile sanık ... ve ... müdafilerinin duruşmada bildirdikleri sözlü savunmaları, bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında resen de temyize tabi olan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine ve tutuklu kaldıkları süreye göre sanıklar hakkındaki tahliye taleplerinin reddine,06/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

06.03.2017 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... ... ... katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... ve sanık ... müdafii Avukat ... ve sanık ... müdafii Av. ... ... yokluklarında 09.03.2017 tarihinde, açık olarak okundu.