Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/1341 K.2017/7223

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1-CMK.nun 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. CMK'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

2-Sanığın kaçak içki imal etme eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 185/1. maddesinde tanımlanan "içilecek veya kullanılacak veya tüketilecek her çeşit besin veya şeylere zehir katarak veya başka suretlerle bunları bozarak kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye düşürme" suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 186/1. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Mersin İl Kontrol Laboratuvar Müdürlüğü’nün muayene ve analiz raporunda belirtilen bulgular ve Silifke İlçe Tarım Müdürlüğü'nün 21.04.2010 tarihli yazısında belirtilen uçucu madde miktarı bakımından "Türk Gıda Kodeksi Distile Alkollü İçkiler Tebliği"ne uymadığı belirlenen kaçak içki numunesinin TCK'nın 185/1. maddesi kapsamında kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye düşürecek nitelikte olup olmadığı hususunda uzman kişi ya da kurumlardan rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,