Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/1491 K.2019/3300

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1)Dava dosyasına konu suç nedeni ile tutuklu bulunan sanıklara iddianamenin 16/05/2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanıkların savunmalarının alındığı duruşma tarihinin de 21/05/2016 olduğu, CMK'nın 176/4. maddesi uyarınca tebliğ ile duruşma günü arasında en az bir hafta süre bulunmasının gerektiği, ancak bu süreye uyulmamasına rağmen sanıklara CMK'nın 190/2. maddesi uyarınca duruşmaya ara verilmesini istemeye hakları olduğunun hatırlatılmadığı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-b maddesi uyarınca sanıkların savunmalarını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara sahip olma haklarının kullandırılmaması sureti ile sanıkların savunma hakkının kısıtlanması ve adil yargılanma hakkının ihlal edilmesi,

2)Suç tarihindeki CMK'nın 139. maddesi uyarınca, gizli soruşturmacı örgütle ilgili her türlü araştırmada bulunmak ve bu örgütün faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili delilleri toplamak için görevlendirilir. Oysa mevcut olayda örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen uyuşturucu madde ticareti yapma suçu bulunmamaktadır ve suç tarihinde CMK'nın 139/4. maddesine göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilmesi mümkün değildir. 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan ... sayılı Kanun'un 27. maddesiyle yapılan değişiklikle örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenip işlenmediğine bakılmaksızın uyuşturucu madde ticareti yapma suçu CMK'nın 139. maddesindeki katalog suçlar arasında yer almıştır.

CMK’nın 217. maddesine göre; yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan delillere dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Mevcut olayda, gizli soruşturmacının kamu görevlisi ya da adli kolluk görevlisi olup olmadığı belirlenerek, kolluk görevlisi ise tanık olarak dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, bu hususlar gözetilmeden hüküm kurulması,

3) Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu’nun 2014/3468 sırasında kayıtlı uyuşturucu madde ambalajının üzerinde parmak izi incelemesinin yapılması ve sonucuna göre emanet konusunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,