KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2017/4248 E., 2017/6977 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2017
- Mahkeme
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- 1- Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mâhkumiyet (Sanıklar ... ve ... hakkında
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2- Beraat (Sanık ... hakkında)
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
1-) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmünün vekalet ücreti yönünden incelenmesi :
1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkındaki hüküm fıkrasının sonuna “Sanık kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 1250 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-) Sanıklar ... ve ... yönünden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hükümlerin yapılan incelemesinde;
Sanıkların eylemlerine uyan suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu, karar tarihi olan 30.04.2009 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş bulunduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2017/4248, K. 2017/6977, 12 Aralık 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama