Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/5734 K.2019/3764

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Haklarında beraat kararları verilen sanıklar... ve ..., tebliğnamede sanık olarak gösterilmiş iseler de, adı geçen sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak temyiz yasa yoluna başvurulmadığı anlaşılmakla, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne hasren yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-İddianamede 10/04/2012 tarihli bir eylemden söz edilmediği ve gerekçeli karar içeriğine göre sanığın 10/07/2012 saat 17:35 tarihli eyleminin sübutu kabul edildiği halde, gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin "10/07/2012, 11/07/2012" yerine "10/04/2012, 11/07/2012" olarak yanlış yazılması,

2-Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin yazılı olduğu bölümden "10/04/2012” ibaresinin çıkarılarak yerine "10/07/2012” ibaresinin yazılması,