Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/6172 K.2018/579

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "06/05/2013" yerine "11/07/2013" olarak hatalı şekilde yazılması, 2-Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın savunmasının aksine, tanık Şammaz Yaramış'ta ele geçirilen suça konu hapları sanıktan aldığına ilişkin, tanık Şammaz’ın soyut beyanı dışında, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, 3-Kabule göre;

Şammaz Yaramış'da ele geçen ... ticari isimli ilacın analizine ilişkin Adana Kriminal Polis Laboratuvarında düzenlenen ekspertiz raporunda; ... isimli ilaçta bulunduğu tespit edilen "diazepam” isimli maddenin 5237 sayılı TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrasında, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanunda, 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanunda, Uyuşturucu Maddelere Dair 1961 Tek Sözleşmesinin 1 ve 2 numaralı cetvellerinde,

2313 ve 3298 sayılı Kanunların verdiği yetki uyarınca çıkarılan Bakanlar Kurulu kararlarında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında yer almamaları nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı madde olarak kabul edilmelerine imkan bulunmadığı dikkate alınarak, ekspertiz raporuna göre “diazepam” aktif maddesini içeren ... isimli ilaç olarak belirtilen tabletlerin, TCK‘nın 188. maddesinin altıncı fıkrasında belirtildiği şekilde;

“uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi doğuran” bir madde olup olmadığı konusunda Adlî Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulundan rapor alınması ve anılan ilaçların üretiminin resmi makamların iznine veya satışının yetkili tabip tarafından düzenlenen reçeteye bağlı olup olmadığı belirlendikten sonra, sonucuna göre davaya konu eyleminin TCK'nın 188. maddesinin 6. fıkrasında düzenlenen “uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi doğuran maddenin ticaretini yapma” suçunu oluşturup oluşturmadığı da tartışılmadan, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,