Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/6550 K.2018/1272

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki, İskenderun 2.Sulh Ceza Mahkemesi’nin 12/07/2014 tarihli, 2012/31 esas ve 2012/356 sayılı ek kararının kanun yararına bozulması talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 06/10/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

İncelenen dosyadan;

1-“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan sanık ... hakkında İskenderun Ağır Ceza Mahkemesi’nin 08/06/2010 tarihli 2009/58 esas ve 2010/229 sayılı kararı ile TCK’nın 191/2 maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın kesinleştirilerek infazına başlandığı, hükümlünün hastaneye sevkedildiği, 01/07/2011 tarihinde yapılan tetkikinde uyuşturucu madde kullanımının saptandığı, İskenderun Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nce Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulunulması üzerine sanık hakkında kamu davası açıldığı,

2- İskenderun 2.Sulh Ceza Mahkemesi’nin 20/03/2012 tarihli 2012/31 esas ve 2012/356 sayılı kararı ile sanık hakkında TCK 191/1 ve 50/a maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile birlikte TCK 191/2.maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 28/03/2012 tarihinde temyiz edilmeden kesinleşmesinin ardından infaza başlandığı,

3-Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davrandığının bildirilmesi üzerine kanun yararına bozma talebine konu İskenderun 2.Sulh Ceza Mahkemesi’nin 12/07/2014 tarihli 2012/31 esas ve 2012/356 sayılı ek kararı ile, sanık hakkındaki kamu davasının TCK 191/5-1.cümle uyarınca düşürülmesine karar verildiği,

4- Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma talebi üzerine;

Yargıtay 10.Ceza Dairesi’nin 11/05/2017 tarihli 2016/392 esas ve 2017/1822 sayılı ilamı ile; “6545 sayılı Kanun ile TCK’ nın 191 ve 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7.maddesi gereğince uyarlama yapılarak hükümlünün hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerekirken kamu davasının düşmesine karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan bu konuda kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdirinin sağlanması için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına gönderilmesine” karar verildiği,

anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 6.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 191/2. maddesi gereğince sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, 6. fıkra uyarınca infazın ertelenmesine,

7. fıkra gereğince sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde cezanın infaz edilmiş sayılmasına dair İskenderun 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 20/03/2012 tarihli ve 2012/31 esas, 2012/356 sayılı kararının infazını müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uyduğunun anlaşılması sebebiyle açılan kamu davasının düşürülmesine dair aynı Mahkemenin 12/07/2014 tarihli ve 2012/31 esas, 2012/356 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1- Sanık hakkında verilen 12/07/2014 tarihli düşme kararından önce, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinde değişiklik yapıldığı cihetle, sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilerek İskenderun 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 12/07/2014 tarihli ve 2012/31 esas, 2012/356 sayılı ek kararının bozulması istenmiştir.

Yapılan incelemede;