Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/6739 K.2018/1997

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki,İzmir 6.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 07/02/2017 tarihli, 2015/182 esas ve 2017/33 sayılı kararının kanun yararına bozulması talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 06/11/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-Konuyla İlgili Bilgiler: İncelenen dosyadan;

1- Şüpheli ... hakkında 18/06/2014 tarihli eylemi nedeniyle “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda, 01/09/2014 tarihli ve 2014/60777 soruşturma, 2014/449 sayılı karar ile.

5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği,

kararın şüpheliye 16/09/2014 tarihinde tebliğ edildiği,

2- Şüphelinin erteleme süresi içerisinde, 29/10/2014 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nca şüpheli hakkında, dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 27/02/2015 tarihli ve 2014/60777 soruşturma, 2015/7482 esas, 2015/6192 sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı,

3- Kanun yararına bozmaya konu İzmir 6.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 07/02/2017 tarihli 2015/182 esas ve 2017/33 sayılı kararı ile; sanığın TCK’nın 191/1 ve 62.maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 20/03/2017 tarihinde kanun yoluna gidilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“ Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine, 1 yıl süre ile gerek görülmesi halinde tedaviye tabi tutulmak suretiyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 01/09/2014 tarihli ve 2014/60777 soruşturma, 2014/449 sayılı kararını müteakip, erteleme süresi içinde tekrar uyuşturucu madde ile yakalandığından bahisle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27/02/2015 tarihli ve 2014/60777 soruşturma, 2015/7482 esas, 2015/6192 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine yapılan

yargılama sonucunda, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191/1 ve 62/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2017 tarihli ve 2015/182 esas, 2017/33 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile ceza miktarının “iki yıldan beş yıla kadar hapis” olarak değiştirildiği cihetle, suç tarihinin 18/06/2014 olması karşısında aleyhe kanun değişikliğinin sanık hakkında uygulanamayacağı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak,

ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme karşısında, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması gerekirken, yazılı şekilde lehe kanun değerlendirilmesi yapılmadan fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 07/02/2017 tarihli ve 2015/182 esas, 2017/33 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C-Konunun Değerlendirilmesi:

Suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK’nın 191/1.maddesinde yapılan değişiklikle “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçu için öngörülen ceza miktarının “iki yıldan beş yıla kadar hapis” cezasına çıkarıldığı, suç tarihinin 18/06/2014 olması nedeniyle aleyhe kanun değişikliğinin sanık hakkında uygulanamayacağı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak,

ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme karşısında, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve lehe olan sonucun esas alınması gerektiği gözetilmeden lehe kanun değerlendirilmesi yapılmadan sanığa fazla ceza verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.