Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/72 K.2017/4247

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın, Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/12/2011 tarih, 2011/49 esas, 2011/457 karar sayılı hükmü ile uyuşturucu madde ihraç etme suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, bu hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Dairemizin 18/02/2016 tarih, 2015/9530 esas ve 2016/911 karar sayılı kararı ile;“Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan KKTC'de yakalanan, yargılanıp cezalandırılan ve cezasını infaz ettikten sonra sınır dışı edilen sanığın, suça konu uyuşturucu maddeyi Türkiye'den götürdüğüne ilişkin KKTC'de kollukta verdiği ve sonradan döndüğü soyut beyanları dışında, savunmasının aksine, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,” gerekçe gösterilerek bozulduğu,

Silifke Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10/05/2016 tarih, 2016/107 esas ve 2016/222 karar sayılı kararı ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, direnme kararının üzerine verilen hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunması, direnme sonrası mahkeme gerekçesinin bozma kararına aykırı olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307. maddesine, 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile eklenen 3. fıkrası gereğince yapılan incelemede;