Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/7223 K.2020/570

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık hakkında, bu suç nedeniyle daha önce Küçükçekmece 19. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 12.12.2011 tarih, 2011/171 esas 2011/978 karar sayılı karar ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiş olup 5320 Sayılı Kanunun geçici 7/2. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK'nın 231. maddesi uyarınca verilmiş olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

1- Küçükçekmece 19. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 12.12.2011 tarih, 2011/171 esas 2011/978 karar sayılı karar ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kararın sanığa tebliğine ilişkin mazbatanın dosya arasına konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında Küçükçekmece 19. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından verilen 26.11.2013 tarih, 2013/401 esas, 2013/1101 karar sayılı kararda hükmolunan hapis cezasının TCK 50 ve 52. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmiş olduğu ve aleyhe temyiz bulunmadığı halde incelemeye konu hükümde kazanılmış hakkı gözetilmeden sanık hakkında hapis cezasına hükmedilmesi,

3- Hükümden önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmü gözetildiğinde dosya kapsamına göre; sanığa Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün 22/02/2012 tarihli davetnamesi ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu; bu ihtardan sonra sanığın denetime başladığı,

sanığın tedavi programının gereklerine uygun davranmaması üzerine, sanığa Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından 22/05/2012 tarihli birinci uyarının tebliğ edilerek 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu; ancak sanığın yasal sürede herhangi bir başvuru yapmaması üzerine sanığa tekrar yeni bir süre verilerek başvuru yapması konusunda ihtaratta bulunulmadığının anlaşılması karşısında; sanığın ilk uyarıya uymamasının, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi,