Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/2208 K.2019/1910

30.12.2016 tarihli 2015/487 esas ve 2016/350 sayılı kararı b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesinin 09.06.2017 tarihli 2017/623 esas ve 2017/1037 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK’nın 288.ve 294.maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK’nın 289.maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde; “ ele geçirilen hapların sanıkla ilgisi bulunmadığına, ...'nin suça konu hapları ... ile ... isimli kişilerden aldığına, eksik araştırma ve soruşturma neticesinde hüküm tesis edildiğine, aynı miktardaki uyuşturucu/uyarıcı için sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, ... hakkında ise uyuşturucu madde kullanma suçundan hüküm verildiğine, önleme araması kararı ile arama yapılamayacağına,

elde edilmiş olan uyuşturucu maddenin yasal olmayan yollardan elde edilmiş delil sayılacağına, 22.10.2015 tarihli olayda emniyet yetkililerinin tüm aramalara rağmen uyuşturucu maddeleri bulamadıkları ve ancak sanığın göstermesi neticesinde bulduklarına, 22.10.2015 tarih ve 22.00 Saatli tutanak incelendiğinde, tutanağın gerçek saatinin 20.30 olduğuna ancak sonradan bahse konu tutanakta tahribat yapılarak tutanak saatinin arama kararındaki saat aralığına denk getirildiğine, bu hali ile ikinci eylemde elde edilmiş olan uyuşturucu maddelerin de yasal olmayan yoldan elde edilmiş olduğuna, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin,

hiç bir gerekçe göstermeden, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verdiğine, istinaf kararının yasal dayanaktan yoksun olduğuna ve Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesi kararının hukuka aykırı olduğuna” ilişkin, temyiz isteminin CMK’nın 294/2.maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanığın 13.10.2015 tarihinde tanık ...’ye uyuşturucu madde verme eyleminin sabit olduğu, ancak 22.10.2015 tarihinde sanıkta ele geçen, uyuşturucu maddenin ele geçiriliş biçimi de dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu maddeyi satmak veya başkasına vermek amacıyla bulundurduğuna ilişkin savunmasının aksine, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanığın 22.10.2015 tarihli eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu, bu nedenle sanığın tek olan uyuşturucu madde ticareti yapma eyleminin tek suç oluşturduğu ve zincirleme suçun koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi uygulanarak arttırım yapılması suretiyle fazla ceza verilmesi,