Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/2769 K.2019/5505

2)İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi; Adana Bölge Adliye 5. Mahkemesi Ceza Dairesi’nin 23/02/2018 tarihli, 2018/400 esas ve 2018/496 karar sayılı kararı ile

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, "adil yargılanma" ve "şüpheden sanık yararlanır." ilkelerinin ihlal edildiğini, hükme esas alınan "fiziki takip tutanağı" duruşmadan okunmadan ve sanığa diyeceği sorulmadan CMK'nın 215-216. maddelerine aykırı şekilde karar verildiğini, eylemin sabit olmadığını, "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunun oluştuğunu,

tanık...nin baskı altında bulunmadan verdiği kovuşturma aşamasındaki beyanının hükme esas alınması gerektiğini, Tanık...ye yaptırılan usulsüz teşhisin hükme esas alınamayacağını belirtmesi karşısında, temyiz isteminin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 23/02/2018 tarihli, 2018/400 esas ve 2018/496 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19/12/2017 tarihli, 2017/199-456 sayılı kararında, sanık hakkında TCK’nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının çıkarılarak, yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,