Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/2790 K.2019/3907

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunueylemin sabit olmadığını, kilit sistemi bulunmayan aracın ve araçta ele geçen uyuşturucu maddenin sanığa ait olmadığını, parmak izi incelemesi yapılmadan eksik araştırma ile karar verildiğini, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini belirtmeleri karşısında, temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

1)24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması,

2)İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce suça konu uyuşturucu maddeden alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 26/09/2007 tarih, 2007/233-224 sayı ile verilen, 14/01/2014 tarihinde kesinleşen ve 21/03/2015 tarihinde infaz edilen "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan "2 yıl 1 ay hapis cezasına" ilişkin ilam yerine; İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/127 esas ve 2009/85 karar sayılı ilamı ile "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen 5 yıl hapis cezasının yerine getirme tarihi olan 24/04/2013 tarihinden itibaren, temyize konu suç tarihi olan 09/01/2017 tarihine kadar, 5237 sayılı TCK’nın 58/2-b. maddesinde belirtilen 3 yıllık süre geçtiği halde bu ilamın tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesinin 17/07/2017 tarihli, 2017/1677 esas ve 2017/1215 karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/04/2017 tarihli, 2017/75 esas ve 2017/125 sayılı kararında,

1)Sanık hakkında TCK’nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin hüküm fıkralarının çıkarılarak, yerlerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibarelerinin yazılması,

2)Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmında "Adli emanetin 2017/1547 sırasında kayıtlı haplar ile” ibaresinden sonra gelmek üzere “İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce suça konu uyuşturucu maddeden alınan tanık numunenin” ibaresinin eklenmesi,

3)Tekerrür uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında yer alan "Mükerrir uygulanmasında" ibaresi ile başlayan paragrafın hükümden çıkarılarak yerine, "Tekerrür hükümlerinin uygulanmasında, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 26/09/2007 tarihli, 2007/233-224 sayılı ilam ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının esas alınmasına," ibaresinin yazılması,