KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2018/2944 E., 2019/5756 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ekim 2019
- Mahkeme
- ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- 1) Mahkûmiyet; Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26/09/2017 tarihli 2017/62 esas ve 2017/179 karar sayılı kararı ile
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2)İstinaf başvurularının esastan reddi, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi’nin 23/01/2018 tarihli, 2017/1170 esas ve 2018/69 karar sayılı kararı ile
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde, uyuşturucu madde ticareti suçlarında muhbirlik yaptığı anlaşılan sanığın, şafak operasyonunda belirttiği yerlerde uyuşturucu madde bulunması nedeni ile para ödülü aldığını, bu nedenle mahallesinde sevilmediğinden,
hakkında Emniyet Müdürlüğüne sürekli asılsız ihbarlar yapılmış olup, bunun üzerine başlatılan soruşturmada uyuşturucu madde kullanan tanıklarla ayaküstü sohbetinin uyuşturucu madde alışverişi şeklinde değerlendirildiğini, tanıklar .........'in mahkeme huzurunda alınan beyanlarının hükme esas alınması gerektiğini, varsayıma dayanılarak karar verildiğini belirtmesi karşısında, temyiz isteminin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2018/2944, K. 2019/5756, 24 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama