Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/4176 K.2020/1605

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanığın temyiz dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin, sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması,

2) Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarınca ele geçen uyuşturucu maddelerin tamamının analiz sırasında kullanıldığı, tanık numune de alınmadığı gözetilmeden, tanık numune ve uyuşturucu maddenin müsaderesine karar verilmesi, ayrıca sanıkta ele geçen ve uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiği sabit olan 200 TL paranın, TCK'nın 55. maddesi yerine, uygulama maddesi yanlış gösterilerek TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 23/01/2018 tarihli, 2017/2452 esas ve 2018/147 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nce verilen 09/11/2017 tarihli, 2017/470 esas ve 2017/498 karar sayılı gerekçeli kararda;

1) Sanık hakkında TCK’nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısım hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına,” ibaresinin yazılması,

2) Müsadereye ve iadeye ilişkin kısmın, hüküm fıkrasında çıkarılarak yerine, “Adli Emanetin 2017/1697 sırasında kayıtlı 200 TL paranın uyuşturucu ticaretinden elde edildiği sabit olduğundan TCK’nın 55. maddesi uyarınca müsaderesine, geri kalan 360 TL paranın suçtan elde edildiğine ilişkin delil bulunmadığından sanığa iadesine,” ibaresinin yazılması,