Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/4896 K.2019/2040

Yüksek Adalet Bakanlığı’nın, 09.07.2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında tedavi ve denetimli serbestlik kararının ihlali üzerine verilen mahkumiyet kararının dairemizin 15.06.2016 tarihli, 2015/7748 esas ve 2016/3809 karar sayılı kararı ile bozulması üzerine yapılan yargılama sonucu Bakırköy 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 09.11.2017 tarihli, 2016/647 esas ve 2017/561 karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 13.07.2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Sanık hakkında 20.02.2010 tarihli eylem nedeni ile Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.04.2010 tarihli, 2010/24901 iddianame sayılı iddianamesi ile TCK'nın 191/1, 53, 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

2-Sanığın yargılanması sonucu Bakırköy 9. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22.02.2011 tarihli, 2010/2282 esas ve 2011/406 karar sayılı kararı ile hakkında TCK'nın 191/2-3-4 maddeleri uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın yüzüne karşı verilen kararın 02.03.2011 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

3-Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik gereklerine uygun davranmaması nedeni ile kaydının kapatılarak mahkemeye bildirimde bulunulması üzerine, Bakırköy 22. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 27.03.2014 tarihli, 2013/834 esas ve 2014/172 karar sayılı kararı ile sanık hakkında TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verildiği, sanığın yokluğunda verilen kararın süresinde sanık tarafından temyiz edildiği,

4-Temyiz incelemesi sonucu, dairemizin 15.06.2016 tarihli, 2015/7748 esas ve 2016/3809 karar sayılı kararı ile Bakırköy 22. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 27.03.2014 tarihli, 2013/834 esas ve 2014/172 karar sayılı kararının bozulması üzerine yapılan yargılamada, Bakırköy 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 09.11.2017 tarihli, 2016/647 esas ve 2017/561 karar sayılı kararı ile yeniden sanığın mahkumiyetine karar verildiği, sanığın yokluğunda verilen kararın istinaf edilmeksizin, 19.01.2018 tarihinde kesinleştiği

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «1-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin belirlenmesi bakımından, sanığın sabıkasında bulunan aynı suçtan karara bağlanan dosyaların denetime esas olacak şekilde dosya arasına alınıp incelendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerektiğinin gözetilmemesinde, 2- Kabule göre de,

Suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren ... sayılı Kanun ile ceza miktarının “iki yıldan beş yıla kadar hapis” olarak değiştirildiği cihetle, suç tarihinin 20/02/2010 olması karşısında aleyhe kanun değişikliğinin sanık hakkında uygulanamayacağı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesi ile ... sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak,

ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme karşısında, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması gerekirken, yazılı şekilde lehe kanun değerlendirilmesi yapılmadan fazla cezaya hükmedilmesinde, İsabet görülmemiştir» denilerek, Bakırköy 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 09.11.2017 tarihli, 2016/647 esas ve 2017/561 karar sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi: Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin belirlenmesi bakımından, sanığın sabıkasında bulunan aynı suçtan karara bağlanan dosyaların denetime esas olacak şekilde dosya arasına alınıp incelendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de,

Suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren ... sayılı Kanun ile TCK’nın 191/1.maddesinde yapılan değişiklikle “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçu için öngörülen ceza miktarının “iki yıldan beş yıla kadar hapis” cezasına çıkarıldığı, suç tarihinin 20.02.2010 olması nedeniyle aleyhe kanun değişikliğinin sanık hakkında uygulanamayacağı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesi ile ... sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak,

ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme karşısında, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve lehe olan sonucun esas alınması gerektiği gözetilmeden lehe kanun değerlendirilmesi yapılmadan sanığa fazla ceza verilmesi,

Kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.