Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/5762 K.2019/3713

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul Anadolu 71.Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2016 tarihli ve 2015/606 esas ve 2016/478 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 06/11/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 13/12/2014 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 20/01/2015 tarihli, 2015/5670 soruşturma ve 2015/183 sayılı karar ile.

5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği,

kararın şüpheliye 09/02/2015 tarihinde tebliğ edildiği, gereğinin ifası için 22/01/2015 tarihinde İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 27/01/2015 tarihli 2015/1278 DS sayılı çağrı yazısının 12/02/2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurduğu, 28/01/2015 tarihinde uyulması gereken kurallar formu imzalatılarak denetim planı hazırlandığı, 16/02/2015 tarihli ilk seminer çalışmasına katılmadığı, mazeret bildirdiği, İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunca mazeretin kabulüne karar verildiği, 10/03/2015 tarihli rehberlik görüşmesine katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, 17/03/2015 tarihli uyarı yazısının 06/04/2015 tarihinde tebliğ edildiği,

uyarı tebliğine rağmen 22/04/2015 tarihli bireysel görüşmesine katılmaması nedeniyle yükümlülüğünü ikinci kez ihlal ettiği gerekçesiyle dosyanın kapatılmasına karar verildiği, müdürlüğün 18/05/2015 tarihli yazısı ile dosyanın savcılığa gönderildiği,

3- İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 19/10/2015 tarihli 2015/5670 soruşturma 2015/42948 esas ve 2015/36459 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında TCK’nın 191/4-a maddesi delaletiyle 191/1 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

4- Kanun yararına bozma istemine konu İstanbul Anadolu 71.Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2016 tarihli, 2015/606 esas ve 2016/478 sayılı kararı ile; hüküm verilmeden önce dosya kapsamı ve sanığın durumu itibariyle denetimli serbestlik tedbirine karar vermek gerektiği gerekçesiyle yargılamanın durdurulmasına, hastaneye yatırılarak tedavi tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, kararın 20/07/2016 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

5- Kararın infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 09/08/2016 tarihli, 2016/5658 DS sayılı çağrı kağıdının 12/08/2016 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması üzerine 29/09/2016 tarihli uyarı yazısı ile uyarıldığı,uyarı yazısının 08/10/2016 tarihinde tebliğ edildiği,müdürlüğe başvurmaması üzerine evrakın kapatılarak 31/10/2016 tarihinde savcılığa gönderildiği,

6- Dosyanın İstanbul Anadolu 71.Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/450 esasına kaydedildiği, İstanbul Anadolu 71.Asliye Ceza Mahkemesinin kapatılması üzerine dosyanın İstanbul Anadolu 14.Asliye Ceza Mahkemesine devredilerek 2016/509 esasa kaydedildiği, yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 14.Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2018 tarihli, 2016/509 esas ve 2018/150 sayılı kararı ile; tebligatların usulüne uygun yapılmadığı,ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının durdurulmasına,denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenmesine karar verildiği, kararın 09/04/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak veya kabul etmek suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20/01/2015 tarihli ve 2015/5670 soruşturma, 2015/183 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile sanık hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, sanığın ihtara karşın yükümlülüklerini ihlalde ısrar ettiğinden bahisle infaz kayıtları kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19/10/2015 tarihli ve 2015/5670 soruşturma,

2015/42948 esas, 2015/36459 sayılı iddianamesiyle açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/8. maddesi gereğince açılan kamu davasının durmasına, sanığın hastaneye yatırılarak tedavi tedbirlerinin uygulanmasına ilişkin İstanbul Anadolu 71. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2016 tarihli ve 2015/606 esas, 2016/478 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2018 tarihli ve 2016/509 esas, 2018/150 sayılı kararının hukuken yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” ve anılan maddenin 5. fıkrasındaki, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenlemeler uyarınca sanık hakkında sayılan şartlardan birisinin olması durumunda iddianame düzenlenmesini müteakip mahkemenin yerindelik denetimi yapamayacağı, kaldı ki 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir.

Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.

Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir.

Bu karara itiraz edilebilir." biçimindeki açıklamalar da dikkate alındığında, sanığın mazeret sunması ve mahkemenin bu mazereti kabul etmesi durumunda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması için dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. “ denilerek 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 71. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2016 tarihli ve 2015/606 esas, 2016/478 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi: İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2018 tarihli ve 2016/509 esas, 2018/150 sayılı kararının hukuken yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 191/4. Maddesinde; “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” ve anılan maddenin 5. fıkrasındaki, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenlemeler uyarınca sanık hakkında sayılan şartlardan birisinin olması durumunda iddianame düzenlenmesinden sonra mahkemenin yerindelik denetimi yapamayacağı, kaldı ki 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir.

Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.

Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir.

Bu karara itiraz edilebilir." biçimindeki açıklamalar da dikkate alındığında, sanığın mazeret sunması ve mahkemenin bu mazereti kabul etmesi durumunda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması için dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hastaneye yatırılarak tedavi tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar: Yukarıda açıklanan nedenlere göre;

Açıklanan nedenlerle, kamu davası hakkında durma kararı verilerek, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması için dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ve infazın sonucunun beklenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hastaneye yatırılarak tedavi tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; İstanbul Anadolu 71. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2016 tarihli ve 2015/606 esas, 2016/478 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı