Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/5884 K.2019/1571

2.İstinaf başvurusunun esastan reddi; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi'nin 01.10.2018 tarih, 2018/1342 esas ve 2018/898 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği; sanığın uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma saikiyle hareket etmediğini, atılı bulunan suçun unsurlarının oluşmadığını, şüpheden sanık yararlanır ilkesi ve sanığın hataya düşmesi göz önünde tutulmadan ceza verildiğine dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Dosyada bulunan 14.03.2018 tarihli tutanağı ve tutanak tanıklarının beyanlarına göre; suç şüphesi altında bulunmayan sanığın içinde bulunduğu aracın durdurulmasından sonra aracın yapılan kontrolünde yakıt göstergesinin arızalı olduğunun anlaşılması üzerine, sanığa yakıt göstergesinin niçin arızalı olduğunun sorulması üzerine yakıt deposunda uyuşturucu olabileceğini beyan ederek uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun ortaya çıkarılmasını sağladığından TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Hükmedilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi yerine TCK 52. maddesinin yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,