Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/5950 K.2019/4210

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/07/2018 tarihli, 2018/598 esas ve 2018/585 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 29/11/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

İncelenen dosyadan;

1- Sanık hakkında 19/04/2015 tarihinde işlediği “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan yapılan soruşturma sonucunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/05/2015 tarihli, 2015/40375 soruşturma ve 2015/2537 sayılı karar ile “beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” karar verildiği, kararın şüpheliye 21/05/2015 tarihinde tebliğ edildiği, karar kesinleşmeden infazı için 11/05/2015 tarihinde İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2-İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 13/05/2015 tarihli çağrı yazısının 26/05/2015 tarihinde yükümlüye tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle evrakın kapatılarak 13/08/2015 tarihinde İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3-İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 02/09/2015 tarihli, 2015/40375 soruşturma, 2015/26763 esas ve 2015/22267 sayılı iddianame ile sanık hakkında TCK’nın 191/1-2 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

4- İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/11/2015 tarihli, 2015/633 esas ve 2015/686 sayılı kararı ile; sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, tefhim edilen hükün itiraz edilmeden 21/11/2015 tarihinde kesinleştiği,

5-Sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde 16/03/2016 tarihinde işlediği mühür bozma suçu nedeniyle İzmir 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2017tarihli, 2016/626 esas ve 2017/715 sayılı kararı ile 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 20/04/2018 tarihinde kesinleşerek bildirimde bulunulması üzerine üzerine, İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/07/2018 tarihli, 2018/598 esas ve 2018/585 sayılı kararı ile; sanık hakkında geri bırakılan hükmün açıklanması ile sanığın TCK'nın 191/1 ve 62. Maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay cezalandırılmasına karar verildiği, tefhim edilen kararın 20/07/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/1717 esas, 2015/33429 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı,

bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar edeceği nazara alındığında, somut olayda İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı kağıdının 26/05/2015 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin tebliğe rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediği bildirilmiş;

ancak tek başına bu durumun ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı esasen denetimli serbestlik tedbirine kaldığı yerden devam edilmesi gerektiği, kamu davası hakkında durma kararı verilerek yükümlü hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesinin gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.” denilerek İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/07/2018 tarihli, 2018/598 esas ve 2018/585 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi ile kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan başlatılan soruşturmada, Cumhuriyet Savcısı tarafından beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, Cumhuriyet savcısının, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyaracağı, kişinin, erteleme süresi zarfında,

kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ve uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde hakkında kamu davası açılacağının hükme bağlandığı, dosya kapsamına göre,

Sanık hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/05/2015 tarihli, 2015/40375 soruşturma ve 2015/2537 sayılı karar ile verilen denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında, sanığa, 10 gün içinde İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren çağrı kağıdının usule uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın müdürlüğe başvuruda bulunmadığı, ancak, sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı,

bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta "ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata karşın başvuruda bulunmaması halinde sanığın yükümlülük ihlalinden söz edileceği, somut olayda hükümlünün Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce çıkarılan çağrı yazısına karşın 10 gün içinde Müdürlüğe başvurmamasının tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği, ısrar şartının gerçekleşmediği gözetilmeden, yapılan yargılama sonucunda hükmün açıklanarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.