Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/1145 K.2019/6513

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2018 tarihli ve 2017/1096 esas, 2018/84 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 18/04/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 23/11/2014 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda 08/01/2015 tarihli ve 2014/158865 soruşturma, 2015/85 sayılı karar ile.

5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği,

kararın 07/02/2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Kars Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemine başlandığı,

3-Şüphelinin 20/02/2016 ve 28/02/2016 tarihlerinde İstanbul ili Kadıköy ilçesinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalandığı, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yetkisizlik kararı verilerek soruşturma dosyasının Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 02/06/2017 tarihli, 2017/94273 soruşturma, 2017/18406 esas ve 2017/13885 sayılı iddianamesi ile sanığın TCK’nın 191/1-4-b,53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile sanık hakkında kamu davası açıldığı,

4- Kanun yararına bozma istemine konu Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2018 tarihli, 2017/1096 esas ve 2018/84 sayılı kararı ile, sanığın TCK’nın 191/1 ve 62.maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve Kars 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/1034 esas 2011/1214 karar sayılı ilamı tekerrüre esas alınarak sanığın cezasının TCK’nın 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine gore çektirilmesine, cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, karar verildiği, kararın 12/06/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1-4-5 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun’un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2018 tarihli ve 2017/1096 esas, 2018/84 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin ilamına esas fiilin suç tarihinin 23/11/2014 olduğu, Kars 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/01/2015 tarihli 2014/303 esas, 2015/23 sayılı karanının 03/02/2015 tarihinde kesinleştiği için tekerrüre esas alınamayacağı, Kars kapatılan 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 29/11/2011 tarihli ve 2010/1034 esas, 2011/1214 sayılı kararının, Kars Ağır Ceza Mahkemesinin 26/04/2011 tarihli ve 2010/223 esas, 2011/90 sayılı kararının ve Elazığ Çocuk Mahkemesinin 21/02/2012 tarihli ve 2011/585 esas, 2012/78 sayılı karanının ise ...'in onsekiz yaşını ikmal etmeden önce işlediği suçlara ilişkin olduğu,

sonuç olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi kapsamında sanığın tekerrüre esas alınabilecek sabıkası bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” denilerek Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2018 tarihli ve 2017/1096 esas, 2018/84 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık hakkında, 23/11/2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 08/01/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın erteleme süresi içerisinde 20/02/2016 ve 28/02/2016 tarihlerinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda kanun yararına bozma istemine konu karar ile sanığın mahkûmiyetine ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına göre, Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin ilamına esas eylemin suç tarihinin 23/11/2014 olduğu, mahkemece tekerrüre esas alınan Kars kapatılan 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 29/11/2011 tarihli ve 2010/1034 esas, 2011/1214 sayılı kararının ve sanığın adli sicil kaydında yer alan Kars Ağır Ceza Mahkemesinin 26/04/2011 tarihli ve 2010/223 esas, 2011/90 sayılı kararı ile Elazığ Çocuk Mahkemesinin 21/02/2012 tarihli ve 2011/585 esas, 2012/78 sayılı kararının sanık ...'in onsekiz yaşını bitirmeden önce işlediği suçlara ilişkin olduğu,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/5.maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” hükmü gereğince fail; tekerrüre esas alınacak hükme konu suçu onsekiz yaşından önce işlemiş ise tekerrür hükümleri uygulanamayacağı, yine sanığın adli sicil kaydında yer alan Kars 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/01/2015 tarihli 2014/303 esas, 2015/23 sayılı kararının da, kanun yararına bozma incelemesine konu suç tarihinden sonra 03/02/2015 tarihinde kesinleştiği için tekerrüre esas alınamayacağı,

bu nedenle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi kapsamında sanığın tekerrüre esas alınabilecek adli sicil kaydı bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması kanuna aykırı olduğundan kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.