Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2019/1147 K.2019/6515

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Şanlıurfa 8.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07/01/2019 tarihli 2019/11 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 17/04/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 09/08/2018 tarihli eylemi nedeniyle “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 16/10/2018 tarihli, 2018/28855 soruşturma, 2018/9617 esas ve 2018/2345 sayılı iddianamesi ile Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesine TCK’nın 188/3-4-5. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

2- Yapılan yargılama sonucunda, Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16/11/2018 tarihli, 2018/111 esas ve 2018/77 sayılı kararı ile sanığın eylemi “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” olarak kabul edilerek TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca sanığın 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 191/8. maddesi hükmü nazara alınarak CMK’nın 231/5.md.uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, beş yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, sanık müdafiinin karara itiraz ettiği,

3-İtiraz üzerine mercii Şanlıurfa 8.Ağır Ceza Mahkemesi'nin, kanun yararına bozma istemine konu 07/01/2019 tarihli ve 2019/11 değişik iş sayılı kararı ile; “itirazın kabulüne, Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16/11/20181 tarih ve 2018/111 esas, 2018/77 karar sayılı kararının sanık ... yönünden kaldırılmasına” kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/11/2018 tarihli ve 2018/111 esas, 2018/77 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve söz konusu kararın kaldırılmasına ilişkin Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/01/2019 tarihli ve 2019/11 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi yeniden düzenlenmiş olup, anılan maddenin 8. fıkrasında, “Bu Kanunun;

a) 188 inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti, b) 190 ıncı maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma, suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki düzenleme nazara alınarak,

5271 sayılı Kanun’un 231/6. maddesinde belirtilen şartlar aranmaksızın sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu ve sanık müdafiinin itirazına ilişkin olarak esastan değerlendirme yapılarak itiraz hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

5237 sayılı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca sanığın daha önceden verilmiş bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın denetim süresi içinde atılı suçu işlediğinden bahisle yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/01/2019 tarihli ve 2019/11 değişik iş sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ... hakkında, uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188/3. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 191. maddesinde düzenlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi karşısında, 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile yeniden düzenlenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 8. fıkrasında yer alan “Bu Kanunun;

a) 188 inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti,

b) 190'ıncı maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma, suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki düzenleme gereği, 5271 sayılı Kanun’un 231/6. maddesinde belirtilen şartlar aranmaksızın sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde kanuni zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından;

sanık müdafiinin itirazına ilişkin olarak mercii tarafından esastan değerlendirme yapılarak itiraz hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca sanığın daha önceden verilmiş bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın denetim süresi içinde atılı suçu işlediği gerekçesi ile itirazın kabulüne karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.